Ημερομηνία Δημοσίευσης: 17/03/2026
Του Αθανάσιου Ιορδανίδη
«Με αγάπη, Φραντς»: Ο Δημήτρης Κουστολίδης μας ξεναγεί στον τρυφερό κόσμο της παιδικής ειλικρίνειας.
Στην καρδιά της Θεσσαλονίκης, στη σκηνή του Artbox Fargani Theater, ζωντανεύει μια ιστορία που μιλάει απευθείας στην ψυχή των παιδιών — αλλά και όσων ενηλίκων θυμούνται ακόμα πώς είναι να βλέπεις τον κόσμο από χαμηλά. Το έργο “Με αγάπη, Φραντς” ανεβαίνει σε μια παραγωγή που υμνεί τη φιλία, τη διαφορετικότητα και τη δύναμη της αποδοχής.
Στο επίκεντρο αυτής της διαδρομής βρίσκεται ο Δημήτρης Κουστολίδης, τον οποίο συναντήσαμε με αφορμή τις παραστάσεις στη Θεσσαλονίκη και συζητήσαμε μαζί του για την πρόκληση του να ενσαρκώνει τον Φραντς Κάφκα, για τη βαθιά ευθύνη του παιδικού θεάτρου σήμερα, αλλά και για τα δικά του καλλιτεχνικά όνειρα που ανθίζουν εντός και εκτός σκηνής.
Πείτε μας δυο λόγια για το έργο «Με αγάπη, Φραντς» που παρουσιάζεται στο Artbox Fargani Theater;
Το «Με αγάπη, Φραντς» είναι μια τρυφερή παράσταση βασισμένη στις «Επιστολές σε μια κούκλα» του Φραντς Κάφκα. Μιλά για την απώλεια, αλλά κυρίως για τη δύναμη της φαντασίας να μεταμορφώνει τον πόνο σε ελπίδα. Ένα κορίτσι χάνει την κούκλα του κι ένας απρόσμενος «ταχυδρόμος» εμφανίζεται για να της θυμίσει ότι τίποτα δεν χάνεται πραγματικά όταν υπάρχει αγάπη. Είναι μια ιστορία για τη φιλία, την αποδοχή και τη γενναιότητα να αποχαιρετάς.
Το έργο πραγματεύεται τη φιλία και την αποδοχή. Πώς πιστεύετε ότι αυτά τα μηνύματα φτάνουν στα παιδιά του σήμερα;
Τα παιδιά σήμερα ζουν σε έναν κόσμο γρήγορο και απαιτητικό. Νομίζω ότι η φιλία και η αποδοχή τα αγγίζουν βαθιά γιατί είναι υπαρξιακές ανάγκες – να ανήκεις, να σε ακούν, να σε καταλαβαίνουν. Μέσα από το ταξίδι της κούκλας, τα παιδιά βλέπουν ότι η αγάπη δεν περιορίζεται από την απόσταση ή την απώλεια. Και αυτό τους δίνει ασφάλεια.
Πώς ήταν η εμπειρία των προβών και η συνεργασία με τους υπόλοιπους συντελεστές για την παραγωγή στο Artbox Fargani Theater;
Οι πρόβες ήταν μια διαδικασία εξερεύνησης. Επειδή το έργο ακροβατεί ανάμεσα στο ρεαλιστικό και το ποιητικό, δουλέψαμε πολύ με αυτοσχεδιασμούς. Στο Artbox Fargani Theater υπάρχει μια οικειότητα που μας ένωσε σαν ομάδα. Η συνεργασία ήταν ουσιαστική, με εμπιστοσύνη και κοινό στόχο.
Υπήρξε κάποια αστεία ή συγκινητική αντίδραση παιδιού από την πλατεία που σας “έβγαλε” για λίγο από τον ρόλο σας!
Μια φορά ένα παιδί φώναξε: «Μην στεναχωριέσαι, θα τη βρούμε μαζί!» Γύρισα του απευθύνθηκα λέγοντας “σε ευχαριστώ” και συνέχισα!
Πώς λειτούργησε η χημεία της ομάδας για να αποδοθεί αυτή η τρυφερή ιστορία φιλίας; Υπάρχει κάποιο στοιχείο στην παράσταση (σκηνικό, μουσική ή δράση) που θεωρείτε ότι είναι η “καρδιά” του έργου;
Η χημεία ήταν το θεμέλιο. Όταν υπάρχει εμπιστοσύνη, μπορείς να είσαι ευάλωτος στη σκηνή. Δουλέψαμε πολύ ομαδικά και νιώσαμε όλοι συνδημιουργοί σε αυτό το εγχείρημα. Η «καρδιά» του έργου είναι η στιγμή που η απώλεια μετατρέπεται σε αφήγηση.
Ποια ήταν η πιο αστεία ή απρόσμενη στιγμή που συνέβη στις πρόβες με την υπόλοιπη ομάδα;
Γελάσαμε πολύ με τους αλλεπάλληλους αυτοσχεδιασμούς καθώς υποδυόμαστε αρκετούς ρόλους και μία μέρα θυμάμαι σε ένα πέρασμα έδωσα στην Δέσποινα να διαβάσει λάθος γράμμα και δεν θυμόταν τι πρέπει να πει. Ήταν μια υπενθύμιση ότι το θέατρο είναι ζωντανό και όλα μπορούν να συμβούν.
Εκτός από το κείμενο, πόσο σας βοήθησαν τα σκηνικά και τα κοστούμια να “μπείτε” στον κόσμο του Φραντς Κάφκα;
Πάρα πολύ. Δημιουργούν έναν κόσμο που ενισχύει την φαντασία των παιδιών. Επίσης μας βοηθάει και το video art που παίζει πίσω μας καθώς συνθέτει το περιβάλλον στο οποίο παίζουμε.
Πιστεύετε ότι το θέατρο για παιδιά πρέπει να έχει διδακτικό χαρακτήρα ή ο πρωταρχικός του στόχος είναι η αισθητική απόλαυση και η καλλιέργεια της φαντασίας;
Πιστεύω ότι το θέατρο δεν χρειάζεται να «διδάσκει» με τη στενή έννοια. Αν είναι αληθινό και αισθητικά προσεγμένο, το μήνυμα περνά από μόνο του. Η φαντασία είναι ο καλύτερος παιδαγωγός. Το θέατρο δεν πρέπει να δείχνει με το δάχτυλο αλλά να ανοίγει παράθυρα στη σκέψη.
Τα παιδιά δεν κρύβουν την ανία ή τον ενθουσιασμό τους. Πώς διαχειρίζεστε τη στιγμή που ένα παιδί από το κοινό φωνάζει κάτι ή αντιδρά δυνατά κατά τη διάρκεια της παράστασης;
Προσπαθώ να αγκαλιάζω τις αντιδράσεις των παιδιών. Τα παιδιά είναι ο πιο ειλικρινής θεατής. Αν φωνάξουν κάτι, προσπαθώ να το εντάξω οργανικά χωρίς να χαθεί ο ρυθμός. Είναι ένας ζωντανός διάλογος.
Για πολλούς μικρούς θεατές, αυτή ίσως είναι η πρώτη τους επαφή με το θέατρο. Νιώθετε ένα βάρος ευθύνης να τους “κερδίσετε” για το μέλλον;
Μεγάλη ευθύνη, ναι. Αν ένα παιδί φύγει συγκινημένο ή χαμογελαστό, ίσως επιστρέψει ξανά στο θέατρο. Και αυτό είναι το μεγαλύτερο κέρδος.
Λέμε συχνά ότι το παιδικό θέατρο δημιουργεί τους αυριανούς ενήλικες θεατές. Πόσο δύσκολο είναι να κρατήσετε το ενδιαφέρον ενός κοινού που είναι το πιο αυστηρό και ειλικρινές στον κόσμο;
Είναι απαιτητικό γιατί τα παιδιά «διαβάζουν» την αλήθεια. Αν βαρεθούν, θα το δείξουν. Άρα πρέπει να είσαι παρών 100%, με καθαρή ενέργεια και ρυθμό.
Μια παιδική παράσταση απαιτεί συχνά διπλάσια ενέργεια από μια παράσταση ενηλίκων. Πώς προετοιμάζεστε πριν ανεβείτε στη σκηνή;
Κάνω σωματικό και φωνητικό ζέσταμα, περνάω λίγο τα λόγια, δοκιμάζω τις φωνές όλων των ρόλων που κάνω, λέω τα τραγούδια, πίνοντας παράλληλα τον καφέ μου!
Πώς καταφέρνει το θέατρο το 2026 να κερδίσει την προσοχή ενός παιδιού που είναι πλέον απόλυτα εξοικειωμένο με την ψηφιακή εικόνα και τη γρήγορη πληροφορία;
Προσφέροντας κάτι που καμία οθόνη δεν μπορεί: ζωντανή παρουσία, αναπνοή, κοινή εμπειρία. Το θέατρο είναι εδώ και τώρα – και αυτό είναι μαγικό.
Πώς βλέπετε τη θεατρική κίνηση στη Θεσσαλονίκη αυτή την περίοδο; Θεωρείτε ότι υπάρχουν αρκετές ευκαιρίες για νέους δημιουργούς να παρουσιάσουν ποιοτικές δουλειές;
Η Θεσσαλονίκη έχει ζωντανό καλλιτεχνικό παλμό. Υπάρχουν αξιόλογες προσπάθειες και χώροι που στηρίζουν νέους δημιουργούς. Χρειάζεται όμως σταθερή στήριξη και τόλμη ώστε να μην χρειάζεται να μεταναστεύουμε στην Αθήνα.
Μετά την ολοκλήρωση των παραστάσεων του έργου «Με αγάπη, Φραντς» στο Artbox Fargani Theater, ποια είναι τα επόμενα καλλιτεχνικά σας σχέδια; Υπάρχει κάποιος ρόλος-στόχος που θα θέλατε να αναμετρηθείτε μαζί του στο μέλλον;
Μετά την ολοκλήρωση του έργου μας θα ξεκουραστώ καθώς έρχομαι και από δεύτερη θεατρική δουλειά που έκανε περιοδεία σε Αθήνα, Κοζάνη και Σέρρες. Συνήθως αναζητώ όμορφες συνεργασίες με ανθρώπους που θα με εξελίξουν και όχι ρόλους. Οπότε ονειρεύομαι να κάνω διακοπές με την γυναίκα μου στην Λήμνο για να ανασυνταχθώ.
