Ημερομηνία Δημοσίευσης: 15/05/2014
ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΚΡΑΟΥΝΑΚΗΣ: ΣΥΝΘΕΤΗΣ – ΣΤΙΧΟΥΡΓΟΣ – ΕΡΜΗΝΕΥΤΗΣ – ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ – ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ
“ΕΝΑΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ ΕΙΔΙΚΟΥ ΒΑΡΟΥΣ ΚΑΙ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ”
Ένας εκ των σημαντικότερων – ίσως ο πλέον σημαντικός μουσικοσυνθέτης της γενιάς του – ο Σταμάτης Κραουνάκης θα στιγματίσει με την ιδιαίτερη αισθητική και τη διαφορετικότητά του τη σύγχρονη ελληνική μουσική.
Ανατρεπτικός, ασυμβίβαστος, χαρισματικός, πολυδιάστατος και πληθωρικός καλλιτέχνης με νεωτεριστικό και ανήσυχο πνεύμα θα τολμήσει, θα καινοτομήσει, θα καθιερωθεί και θα πρωταγωνιστήσει αποτυπώνοντας την έντονη προσωπικότητά του στην τέχνη του. Κι όπως ο ίδιος δηλώνει θα παραμείνει μόνιμα “καλωδιωμένος” με τον έρωτά του γι’ αυτήν.
Γεννημένος στις 25 Δεκεμβρίου του 1955 στην Αθήνα – όπου ζει μόνιμα – σπουδάζει μουσική και Πολιτικές Επιστήμες στην Πάντειο.
Ωστόσο, η μουσική ήταν γι’ αυτόν μια πόρτα για την Τέχνη – που ήξερε καλά να την ανοίξει – κι έτσι, όταν η ίδια έρχεται να τον διαλέξει (σε ηλικία μόλις 10 ετών), δεν της αντιστέκεται και προχωρά, πορεύεται, εμπνέεται, δημιουργεί και οραματίζεται… Θα ακολουθήσουν και τα άλλα (θέατρο – σκηνοθεσία – αφήγηση – παραγωγή).
Έκτοτε θα διαγράψει ένα μακρύ ταξίδι στην τέχνη της μουσικής με αξιόλογες και ενδιαφέρουσες συνεργασίες, με τραγούδια και ηχοχρώματα από το δικό του, μοναδικό κόσμο…του οράματος, του έρωτα, της ανατροπής, της επανάστασης, της ελπίδας για μια “αναγέννηση” μέσα από τη μεγάλη διαφορά…
Με αφορμή την παρουσίαση του ολοκαίνουργιου διπλού cd του Σταμάτη Κραουνάκη με τίτλο “Stamdoc14 – Η λειτουργία των πόλεων” εδώ στη Θεσσαλονίκη που χαρακτηρίζεται ως “Εργοτάξιο αληθινών αισθημάτων ειδικού βάρους και υψηλής αισθητικής” με 31 τραγούδια – soundtracks – της ζωής μας μας παραχωρεί μια άκρως αποκαλυπτική συνέντευξη με τον παρομοιώδη καυστικό – χειμαρρώδη λόγο του, επίκαιρος όσο ποτέ!
“Η μουσική μπορεί να γεννηθεί με μια χορδή κι έναν τενεκέ”
Με αφορμή το ολοκαίνουριο cd σας με τίτλο “Stamdoc14 – η λειτουργία των πόλεων”, μιλήστε μας για τη σύνθεση του, τους συντελεστές και κυρίως τα μηνύματα που διαπερνάτε μέσα από αυτό σε μια εποχή που η τέχνη συναντά την εποχή της “απόλυτης βίας”.
Είναι στιγμή να φωτίσουμε τα επόμενα δωμάτια
Να ονειρευτούμε την επόμενη μέρα
Να ακούσουμε τη μουσική της
“Όλα θα ξαναγεννηθούν απ’ τη μεγάλη διαφορά”
Αυτό είναι το σήμα
Και γύρω οι άνθρωποι που αγαπάμε
Οι μέρες μας κι οι νύχτες μας
Τα φιλιά μας
Οι φίλοι μας
Κάλεσα όσους πίστευα ότι θα είναι κοντά μας και την επόμενη μέρα
Μεγάλες φωνές όλοιΤύχη να έχει κανείς το ναι τους
Πολλοί καλοί μουσικοί
Ο καθένας έβαλε το λιθάρι του
Και δυο πολύ σημαντικοί νέοι ερμηνευτές
Μπουγιώτης Κώστας και Αναστασία Εδέν
Συγκλονιστική η Νέγκα
Η Γωγώ Τσαμπά
Ο Μαργαρίτης
Η θεά Καίτη Ντάλη στον Καμπανέλλη
Ένα ολόκληρο εικοσιτετράωρο καταγράφει η λειτουργία των πόλεων
Απ’ το ξημέρωμα ως το άλλο
Η “σπηλιά” κεντρικός άξονας
Ταξίδι στην καινούρια μέρα
Φιλοξενούνται και δυο τραγούδια άλλων συνθετών
Η αρκούδα σε μουσική Άρη Βλάχου και δικούς μου στίχους
Και το “Φίλα με” των Χρήστου Παπαδόπουλου και Κώστα Μπαλαχούτη
Ποιο αποτελεί το ερέθισμα για την ενασχόλησή σας με τη μουσική και πότε ξεκινά το ταξίδι σας στην Ιθάκη της τέχνης, κύριε Κραουνάκη;
Η μουσική ήταν η πόρτα μου για την Τέχνη, θα έμπαινα από οποιαδήποτε πόρτα, απλά φαίνεται έτσι με διάλεξε εκείνη, από μικρό, από δεκάχρονο, δεν αντιστάθηκα στιγμή, μετά το θέατρο, μετά ήρθαν όλα μόνα τους, ακολουθούσα και διάβαζα…
Τι σημαίνει για εσάς προσωπικά μουσική και τι ρόλο διαδραμάτισε στη ζωή σας;
Μου γέμισε τη ζωή με δύναμη, παρέες, συντροφιές, ακόμα και τώρα, συντροφιά με τον Μπαχ και τα αγαπημένα μου κομμάτια, δεν σταματάει ποτέ να παίζει και να γεννάει η ψυχή.
Τι θυσιάσατε προς χάριν της τέχνης της μουσικής και τι αποκομίσατε εσείς από αυτήν;
Τίποτα δε θυσίασα, μόνο παίρνω πάντα δύναμη και προσευχή στο σύμπαν, ακούγεται κάπως αυτό, αλλά χωρίς τη μουσική, οι ζωές μας, ολονών θα ήταν άδειες
Ποιο αποτελεί το προσωπικό σας στοίχημα για την τέχνη της μουσικής;
Δεν έχω προσωπικά στοιχήματα
Πορεύομαι και δημιουργώ
Καθαρίζω τη μηχανή κάθε πρωί
Να ακούει και να γεννάει
Για ότι ζούμε
Για ότι ονειρευόμαστε
Στα σχέδια ίσως μια μεγάλη λαϊκή όπερα, είναι στα σκαριά.
Η μουσική – αλλά και η τέχνη γενικότερα – σε ποιο βαθμό, πιστεύετε, έχει πληγεί από τη γενικότερη κρίση που βιώνουμε έντονα ως χώρα; Πόσο σας έχει αγγίξει προσωπικά ως καλλιτέχνη;
Η μουσική μπορεί να γεννηθεί με μια χορδή κι έναν τενεκέ
Προδίδεται αυτή τη στιγμή σύμπασα η τέχνη από την στήριξη της εξουσίας
Εμένα αυτό δε με ενδιέφερε ποτέ
Δεν εξαρτήθηκα ποτέ από την εξουσία
Πάντα με μισθοδοτούσε ο κόσμος
Έτσι και τώρα
Αρνούμαι τόσα χρόνια
Οι καλλιτέχνες οφείλουμε τρελή μάχη
Να φύγουν τα γομάρια
Με δύναμη
Να φύγουν κι η μουσική και τα τραγούδια
Θα είναι στη θέση τους
Ποιοι αποτελούν τους σημαντικότερους σταθμούς σας στο μακρόχρονο ταξίδι σας στην τέχνη της μουσικής και ποια δουλειά σας στιγμάτισε ως καλλιτέχνη; Πιστεύετε ότι η προσωπικότητα ενός καλλιτέχνη – δημιουργού αποτυπώνεται στο έργο του;
Ε ναι αποτυπώνεται
Ο Αριστοφάνης στο Λονδίνο ήταν μεγάλη στιγμή…κλαίγαμε
Οι Επίδαυροι, Θεσμοφοριάζουσες, Αχαρνής, μεγάλη συγκίνηση…μεγάλη
Το βραβείο μου για το Αυτή η Νύχτα μένει…
Το Ανθρώπων Έργα, καμαρώνω για αυτό.
Ο Έρωτας αποτέλεσε πηγή έμπνευσης και κινητήρια δύναμη στο έργο σας;
Στη ζωή άρα και στο έργο, αλλά δεν με επηρεάζει, πια…όσο παλιά…είμαι μόνιμα καλωδιωμένος με τον Έρωτα για την τέχνη μου
Επικοινωνία με τον εαυτό σας ή επικοινωνία με το κοινό επί σκηνής;
Και τα δυο. Το ένα μέσα στο άλλο…αγάπη βασικά για τον αποδέκτη κι αγάπη για την ψυχή που το γεννά…και ταπεινότητα
Θεωρείτε, ότι διανύουμε μια περίοδο πνευματικής πενίας και ενός δυσοίωνου μέλλοντος στην τέχνη ως χώρα; Aν ναι, πού το αποδίδετε;
Όχι, γεννάνε πολλοί συνέχεια
Δε βλέπω τίποτα δυσοίωνο στην Τέχνη
Γίνονται συνέχεια ωραία πράγματα
Νέοι εξαιρετικοί καλλιτέχνες
Στα δύσκολα οι τολμηροί ρισκάρανε
Η δουλειά του Χριστιανάκη με τον Αγγελάκα στον Ρεμπώ πχ
Ξέρετε την ώρα αυτή λέει ο καλλιτέχνης
“δε θα ρωτήσω κανέναν θα κάνω αυτό που πιστεύω”
Έτσι κι εγώ τώρα με την αληθινή απολογία του Σωκράτη του Βάρναλη
To επόμενο σας καλλιτεχνικό βήμα τι περιλαμβάνει;
Αυτό που σας είπα. Θα παίξω τον Σωκράτη του Βάρναλη με μουσική Άρη Βλάχου και σκηνοθεσία Ένκε Φεζολλάρι και την ομάδα μαζί…σε ένα χωμάτινο οικόπεδο στα σφαγεία του Ταύρου, μελετάμε το επόμενο βήμα μας για το χειμώνα στο Κακογιάννη, και μιλήσαμε με τον Γιάννη Βοερό, για κάποιες παραστάσεις του Όταν Έχω Εσένα στο Βασιλικό Θέατρο στον Σεπτέμβριο.
Πώς βλέπετε το μέλλον της Ελλάδας, υπάρχει κάποιο φως στον ορίζοντα;
Όλα θα ξαναγεννηθούν απ τη μεγάλη διαφορά
Μπορεί η τέχνη να σώσει τον κόσμο ή να τον κάνει καλύτερο; Ποιος ο ρόλος που καλείται να παίξει δε δυσοίωνους και “δίσεκτους” καιρούς;
Μπορεί να στηρίξει, να αναπτερώσει, να ονειρευτεί.
Ποιο μήνυμα θα στέλνατε, κύριε Κραουνάκη, ως δημόσιο πρόσωπο στον ελληνικό λαό που τόσο άγρια δοκιμάζεται;
Μαύρο κατάμαυρο στους διαχειριστές της μπίζνας του χρέους.
Εν κατακλείδι, ποιο αποτελεί το προσωπικό σας μότο για τη ζωή;
Αύριο είναι μια καινούργια μέρα.