Ημερομηνία Δημοσίευσης: 27/07/2026
"Ο άνθρωπος πίσω από την ιστορία"
"Εκεί όπου η μάσκα συναντά την αλήθεια"
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν πατούν απλά στο σανίδι, αλλά του δίνουν ζωή
Άνθρωποι που κρατούν στα χέρια τους το νήμα ανάμεσα στο φως της σκηνής και το σκοτάδι της πλατείας, που μετατρέπουν τη σιωπή σε αφήγηση, τις λέξεις σε ρυθμό.... και μαγεία!
Ο πολυδιάστατος καλλιτέχνης (ηθοποιός - κομπέρ - αφηγητής- περφόρμερ) Ανδρέας Κωνσταντινίδης ανήκει στην κατηγορία αυτήν.
Μεταφέρει επιτυχώς τη βαριά κληρονομιά του θεάτρου με την ελαφρότητα της στιγμής χτίζοντας έναν κόσμο ,όπου η τέχνη δεν αποτελεί πολυτέλεια, αλλά ανάγκη.
Στην αποκλειστική εκ βαθέων συνέντευξη μας ανοίγουμε μια αυλαία, όχι για να δούμε έναν ρόλο, αλλά για να ακούσουμε τη φωνή πίσω από τη φωνή, το βλέμμα πίσω από το βλέμμα και την ιστορία ενός ανθρώπου που συνεχίζει να ενστερνίζεται με πίστη, ότι η σκηνή είναι πάντα το μέρος που η ζωή γίνεται λίγο πιο φωτεινή, λίγο πιο παραμυθένια, λιγκ πιο ζωντανή...
Ποια φωνή σε πρωτοκάλεσε στο προσκήνιο της θεατρικής τέχνης; Πότε άνοιξε για πρώτη φορά η αυλαία μέσα σου;
Νομίζω πως ήταν μια εσωτερική φωνή που άρχισα να ακούω, τελειώνοντας το σχολείο. Η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα ενός τέτοιου επαγγέλματος ,με αποθάρρυναν τότε από το να την ακολουθήσω. Μέχρι τη στιγμή που κατάλαβα ότι το θέατρο δεν είναι απλώς ένα επάγγελμα, αλλά ένας τρόπος να επικοινωνείς στους ανθρώπους συναισθήματα. Όταν κατάλαβα πως αν δεν το ακολουθούσα θα κουβαλούσα ένα απωθημένο μέσα μου για πάντα. Είπα λοιπόν θα χαρίσω τρία χρόνια από την ζωή μου στον εαυτό μου και σερά σερά!
Η αυλαία άνοιξε μέσα μου πολύ πριν ανέβω σε κανονική σκηνή. Από το σχολείο ακόμη, όταν οι συμμαθητές μου μαζεύονταν γύρω μου για να μιμηθώ κάποιον ή να πω ένα αστείο. Το γέλιο τους μού έδινε δύναμη, ενέργεια και την ανάγκη να το ξανακάνω.
Στην τρίτη Γυμνασίου μού δόθηκε η ευκαιρία να έρθω για πρώτη φορά σε επαφή με το θέατρο, παίζοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο έργο «Φον Δημητράκης» της σχολικής παράστασης. Η διαδικασία της πρόβας, η μαγεία της παράστασης, το να υποδύομαι τη ζωή κάποιου άλλου, τα γέλια και, στο τέλος, το χειροκρότημα του κόσμου ήταν αρκετά για να κολλήσω το μικρόβιο, που μεγαλώνοντας εξαπλώθηκε μέσα μου τόσο πολύ, ώστε αποφάσισα να δώσω εξετάσεις στη Δραματική Σχολή.
Ο κομπέρ στέκεται ανάμεσα στη σκιά και το φως, κρατώντας το νήμα που ενώνει τον ερμηνευτή με το κοινό. Πώς νιώθεις όταν γίνεσαι εσύ αυτή η γέφυρα; Ποια δυσκολία ενέχει αυτός ο ρόλος;
Είναι μια θέση μεγάλης ευθύνης, αλλά και μεγάλης χαράς. Ως ηθοποιός έχω συμμετάσχει σε παραστάσεις στον ρόλο του κομπέρ. Ο κομπέρ σπάει τη σύμβαση του αποστασιοποιημένου ηθοποιού, που κατά κάποιον τρόπο τον ‘προστατεύει’.
Καλείται να απευθυνθεί στο κοινό, να αισθανθεί τον παλμό του, να το καλωσορίσει και, ταυτόχρονα, να το κερδίσει, προκειμένου να υπηρετήσει τη ροή μιας παράστασης. Είναι εκείνος που συνδέει όλα τα μέρη της και μπαίνει και βγαίνει διαρκώς μέσα στην αφήγησή της.
Η μεγαλύτερη δυσκολία είναι να είσαι αληθινός κάθε στιγμή. Το κοινό καταλαβαίνει αμέσως αν προσπαθείς απλώς ή αν πραγματικά επικοινωνείς μαζί του.
Η σιωπή πριν την είσοδο στη σκηνή, τι σου ψιθυρίζει εκείνη τη στιγμή που η καρδιά χτυπά πιο δυνατά;
Εκείνα τα λίγα δευτερόλεπτα έχουν πάντα αγωνία, αλλά και μια τεράστια προσμονή. Ένα μικρό σφίξιμο στο στομάχι.
Αυτή η σιωπή είναι σαν να μου λέει: «Τώρα ξεκινά ένα καινούργιο ταξίδι. Χαλάρωσε και απόλαυσέ το. Όλα θα πάνε καλά.»
Ποια στιγμή σε έκανε να νιώσεις ότι το θέατρο δεν είναι μόνο τέχνη, αλλά κάτι σαν μια προσωρινή αιωνιότητα;
Ήταν η στιγμή της πρώτης μου παράστασης στο μιούζικαλ Greece, το 1999, ενώ ακόμη βρισκόμουν στο τρίτο έτος της Δραματικής Σχολής του Ωδείου Αθηνών.
Η στιγμή που σηκώθηκε η αυλαία, που τα φώτα της σκηνής μάς έλουσαν, που η ζωντανή μουσική πλημμύρισε το είναι μου. Κοίταξα γύρω μου τους συναδέλφους μου, ντυμένους με τα κοστούμια της παράστασης, άκουγα τον κόσμο να χειροκροτεί καλωσορίζοντάς μας καθώς τραγουδούσαμε, κι εκεί ένιωσα ένα συναίσθημα πρωτόγνωρο. Έβλεπα το όνειρό μου να πραγματοποιείται. Νομίζω πως είχα αγγίξει την ευτυχία.
Μπορεί εκείνη η παράσταση να τελείωσε, όμως εκείνη η στιγμή έχει μείνει μέσα μου όλα αυτά τα χρόνια, γιατί το συναίσθημα συνεχίζει να ζει και θα ζει για πάντα.
Ο κομπέρ συχνά αυτοσχεδιάζει. Πόσο χώρο αφήνει στο «απρόβλεπτο»;
Ο αυτοσχεδιασμός είναι ένα πολύτιμο εργαλείο, καθώς βοηθά στις απρόβλεπτες στιγμές. Πολλές φορές οι πιο όμορφες στιγμές γεννιούνται από κάτι που δεν ήταν προγραμματισμένο.
Αυτό μου έχει συμβεί και σε ρόλους επιθεώρησης, αλλά και κάνοντας stand-up comedy, κυρίως στα πρώτα χρόνια της πορείας μου.
Στη σκηνή ενδύεσαι ρόλους, όπως ρούχα. Ποιος από τους ρόλους αυτούς σε τύλιξε τόσο σφιχτά που ακόμη κι όταν βγήκες από αυτόν, έμεινε κάτι από το ύφασμά του πάνω στο σώμα σου;
Κάθε ρόλος αφήνει ένα μικρό αποτύπωμα. Υπάρχουν όμως χαρακτήρες που σε αναγκάζουν να κοιτάξεις πιο βαθιά και να ανακαλύψεις κοινά στοιχεία με τον εαυτό σου.
Από αυτούς κρατάς λίγη από την ευαισθησία, το χιούμορ ή τις πληγές τους, ακόμη κι όταν πέσει η αυλαία.
Ένας τέτοιος ρόλος ήταν εκείνος του Καρλ βαν Μπετόβεν, ανιψιού του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, ενός υπαρκτού προσώπου, που η κακοποιητική συμπεριφορά του θείου του τον οδήγησε σε απόπειρα αυτοκτονίας.
Ποιο τραγούδι ή μελωδία από τη σκηνή έχει μείνει ακόμη ζωντανή μέσα σου και για ποιον ιδιαίτερο λόγο;
Είναι πάντα εκείνες οι μελωδίες που συνδέθηκαν με έντονες στιγμές της σκηνής. Δεν μένουν μέσα σου μόνο για τη μουσική τους, αλλά γιατί κουβαλούν πρόσωπα, παραστάσεις, συναισθήματα ,συνεργασίες και το χειροκρότημα του κόσμου.
Μια τέτοια μελωδία ήταν το τραγούδι «Να χαμογελάς», η ελληνική απόδοση του γνωστού «Never Fully Dressed Without a Smile» από το μιούζικαλ Annie, σε σκηνοθεσία της Θέμιδος Μαρσέλου, όπου υποδυόμουν τον Bert Healy.
Το τραγούδησα μέσα στην παράσταση στον Ελληνικό Κόσμο, στο Θέατρο Ακροπόλ, στο Tae Kwon Do, στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης και στην Κύπρο. Είναι μια γλυκιά μελωδία που κουβαλάω μέσα μου, με στίχους που με εξέφραζαν απόλυτα ως άνθρωπο.
Αν η καριέρα σου ήταν μια ολόκληρη θεατρική παράσταση σε πολλές πράξεις, σε ποια πράξη βρίσκεται τώρα ο Ανδρέας Κωνσταντινίδης; Τι εύχεσαι να σου συμβεί στο φινάλε της;
Θα έλεγα πως βρίσκομαι σε μια δημιουργική πράξη, κάπου στη μέση, όπου η εμπειρία συναντά τη διάθεση για νέες προκλήσεις.
Δεν σκέφτομαι τόσο το φινάλε όσο το ταξίδι που συνεχίζεται. Αν όμως έκανα μια ευχή, θα ήταν να μπορώ να συνεχίζω να δημιουργώ με την ίδια αγάπη, να βρίσκομαι σε συνεργασίες που με εκφράζουν και να φεύγω από κάθε παράσταση γνωρίζοντας ότι έδωσα τον καλύτερό μου εαυτό.
Όταν σβήσουν τα φώτα και μένει άδεια η σκηνή, τι κρατάς μέσα σου απ’ όλα όσα έδωσες; Και τι αφήνεις πίσω σου;
Κρατώ τη συγκίνηση, την πληρότητα μια ερμηνείας ,τις συναντήσεις και την ενέργεια που ανταλλάσσεται με το κοινό.
Πίσω μου αφήνω την κούραση, το άγχος και ό,τι δεν χρειάζεται να με ακολουθήσει στην επόμενη παράσταση.
Ένας ρόλος που αναλαμβάνεις ξαφνικά είναι αυτός της «Απρόσμενης Επιστροφής». Πώς υποδέχτηκες αυτόν τον νέο χαρακτήρα που ήρθε χωρίς να τον περιμένεις;
Όπως λέει και ο τίτλος, ήταν πραγματικά μια απρόσμενη πρόταση, που με πλημμύρισε ανάμεικτα συναισθήματα.
Δεν είναι ευχάριστο να αντικαθιστάς έναν συνάδελφο εξαιτίας ενός προβλήματος υγείας που προέκυψε. Από την άλλη, όμως, είναι πολύ τιμητικό να σου εμπιστεύονται έναν πρωταγωνιστικό ρόλο, τον οποίο θα μοιραστείς με αγαπημένους συναδέλφους. Μαζί με τη χαρά, βέβαια, έρχεται και το αίσθημα της ευθύνης.
Υπάρχει επίσης η αγωνία της εκμάθησης και της ερμηνείας ενός τόσο απαιτητικού ρόλου μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα.
Κάποιες από τις πιο όμορφες επαγγελματικές στιγμές έρχονται χωρίς προειδοποίηση. Αυτός ο υπέροχος ρόλος ήταν μια ευκαιρία να αναμετρηθώ με κάτι καινούργιο και να ανακαλύψω πτυχές του εαυτού μου μέσα από έναν διαφορετικό χαρακτήρα, με απίστευτο ενδιαφέρον και έντονες συναισθηματικές εναλλαγές.
Η κωμωδία είναι ο πιο τολμηρός τρόπος να πεις αλήθεια. Ποια αλήθεια της «Απρόσμενης Επιστροφής» μας αποκαλύπτει ο ηθοποιός Ανδρέας Κωνσταντινίδης στην παράσταση;
Ότι όλοι οι άνθρωποι, πίσω από τις άμυνες και τις μάσκες τους, αναζητούν την αποδοχή, την αγάπη και μια δεύτερη ευκαιρία.
Η κωμωδία μάς κάνει να γελάμε, αλλά την ίδια στιγμή μάς φέρνει αντιμέτωπους με αλήθειες που ίσως δύσκολα θα παραδεχόμασταν αλλιώς. Όπως και η σάτιρα, που από την εποχή του Αριστοφάνη μέχρι σήμερα καυτηριάζει, μέσα από το χιούμορ, κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα με τρόπο διαχρονικό.
Στη σκηνή της «Απρόσμενης Επιστροφής» οι μάσκες πέφτουν η μία μετά την άλλη. Ποια μάσκα ήταν πιο δύσκολο να βγάλεις εσύ προσωπικά σ’ αυτήν την παράσταση;
Ο ρόλος που υποδύομαι είναι πολυδιάστατος. Αφορά έναν άνθρωπο που κουβαλά μια γυναικεία ζωή και μια μητρική ταυτότητα πίσω από μια ανδρική εμφάνιση.
Η πιο δύσκολη μάσκα που έπρεπε να βγάλω ήταν εκείνη της εξωτερικής εικόνας. Δεν με ενδιέφερε να παίξω έναν άντρα ή μια γυναίκα. Με ενδιέφερε να βρω τον άνθρωπο που αναγκάστηκε να αλλάξει τα πάντα για να επιβιώσει.
Αυτό που με συγκίνησε είναι ότι, όσο κι αν άλλαξε την εμφάνιση ή την ταυτότητά του, δεν έπαψε ποτέ να είναι και να νιώθει μητέρα. Η αγάπη ενός ανθρώπου για το παιδί του και η ανάγκη να ξαναβρεί τα αγαπημένα του πρόσωπα είναι αυτά που τον ορίζουν.
Αυτή την αλήθεια προσπάθησα να ανακαλύψω και να αποδώσω μέσα από την ερμηνεία μου.
Βιογραφικό Ανδρέα Κωνσταντινίδη
Σπουδές
- Απόφοιτος αριστούχος Δραματικής Σχολής «Ωδείου Αθηνών»
Δάσκαλοι: Όλγα Τουρνάκη, Άγγελος Αντωνόπουλος, Ντίνος Δημόπουλος, Κώστας Κουτσομύτης.
Θέατρο
- 2026 “All that Greek jazz” μουσική παράσταση του δεξιοτέχνη πιανίστα Ανδρέα Μπουτσικάκη στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (κομπέρ - παρουσίαση - τραγούδι)
- 2026 “All that Greek jazzy summer ” μουσική παράσταση του δεξιοτέχνη πιανίστα Ανδρέα Μπουτσικάκη στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (κομπέρ - παρουσίαση - τραγούδι)
- 2025 «Δώρο γενεθλίων» Ray Cooney, σκηνοθεσία: Βασίλης Θωμόπουλος, (Μπιλ) Θέατρο Αλέα, Πειραιώς 107
- 2024 «Η αθάνατη αγαπημένη του Μπετόβεν» του Θάνου Ροδίτη, σκηνηνοθεσία: Θανάσης Θεολόγης, (Καρλ βαν Μπετόβεν) Θέατρο Αλκμήνη
- 2023 «Φοβάμαι ταυρομάχε» του Πέδρο Λεμεμπέλ σκηνοθεσία: Αννα Βαγενά (Πινοσέτ) Θέατρο Μεταξουργειο
- 2022-23 «Ατσάλι» της Ρονα Μονρό σκηνοθεσία: Ναντια Φώσκολου (Τζωρτζ) θέατρο Μεταξουργειο
- 2022 «Πολλή φασαρία για το τίποτα» Γουίλιαμ Σαίξπηρ (διασκευή) σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Κυριακού Θέατρο Μεταξουργειο (Πριγκιπας Δον Πεδρο)
- 2021 «Νέα από τον Θερβάντες» Μιγκελ ντε Θερβάντες (διασκευή) σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Κυριακου Θέατρο Μεταξουργείο
- 2020 «Το μεγάλο κόλπο» Jordi Galseran σκην. Σπύρου Πουλη (Μαριάνο) Θέατρο Χυτήριο
- 12/ 2019 «Annie» musical Thomas Meehan, σκηνοθεσία: Θέμις Μαρσέλου, χορογραφίες: Άννα Αθανασιάδη (Μπαντλς, Μόργκαν, Μπερτ Χίλυ) θεατρική σκηνή Taekwondo
- 2019-20 «Happy birthday Ελλάς» επιθεώρηση σκηνοθεσία Γιάννη Ζουγανέλη, Θέατρο Αθηνά
- Καλοκαίρι’19 «Η νεράιδα και το παλικάρι» σκηνοθεσία: Γιώργος Βάλαρης, (Μανολιός)
- 2018-19 & θέατρο Μπρόντγουεϊη & περιοδεία
- Καλοκαίρι ’18 «Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης» σκηνοθεσία: Βασίλης Θωμόπουλος (Γιαννάκης, Τρύφωνας, Λέλα), Θέατρο Αθηνά & περιοδεία
- 2016-17 «Ο Εμίλ και οι ντετέκτιβ» Εριχ Καίστνερ σκηνοθεσία: Λευτέρης Γιοβανίδης (κος Καίστνερ), Θέατρον Ελληνικός Κόσμος
- 2014-15 «Annie» musical Thomas Meehan, σκηνοθεσία: Θέμις Μαρσελου, χορογραφίες: Άννα Αθανασιάδη, (Μπαντλς, Μόργκαν, Μπερτ Χίλυ,πρόεδρος Ρούζβελτ) Θέατρο Ακροπόλ
- Καλοκαίρι’14 «Annie» musical Thomas Meehan , σκηνοθεσία: Θεμις Μαρσελου, χορογραφίες: Άννα Αθανασιαδη (Μπαντλς, Μοργκαν, Μπερτ Χιλυ) Μέγαρο μουσικής Θεσσαλονίκης και Κύπρο
- 2014-15 «Ζέβρα πυτζάμα» των Κριεζή-Παναγιωτοπουλου σκηνοθεσία: Άννα Παναγιωτοπουλου (Μαέστρος) παιδικη σκηνη θέατρο Βadminton
- 2014-15 «Annie» musical Thomas Meehan, σκηνοθεσία: Θεμις Μαρσέλου, χορογραφίες: Άννα Αθανασιάδη (Μπαντλς,Μοργκαν,Μπερτ Χιλυ) Θέατρο Ελληνικός Κόσμος
- 2013 (Σαρδελίδης, Αφράτος) Θέατρο Ελληνικός Κόσμος «Η Πηνελόπη Δέλτα συναντάει τον Μάγκα» διασκευή & σκηνοθεσία Μιμής Ντενίση
- 2013 «Η Πηνελόπη Δέλτα συναντάει τον Μάγκα» διασκευη & σκηνοθεσία Μιμής Ντενίση (Σαρδελίδης, Αφρατος) Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης & Ιδρυμα Μιχαλης Κακογιαννης
- 2012-13 «Fame» musical,σκην. Θεμις Μαρσελου,χορ. Αλεξ. Γιαννης (Τζο Βεγκας) Θέατρο Ελληνικός Κόσμος
- Καλοκαίρι’12 «Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει» επιθεώρηση σε κείμενα και σκηνοθεσία Πέτρου Ζουλια (Αγγλοσαξωνας, Μανώλης) περιοδεία
- 2010-12 «Ήρωες» 4ος & 5ος χρόνος μουσική παράσταση της Ε. Γκασούκα σκηνοθεσία Ελένης Γκασούκα, Θέατρο Eμπορικον & Μικρό Παλλάς
- Καλοκαίρι’10 «Η στρίγγλα που έγινε αρνάκι» του W.Shakespear σκηνοθεσία Θοδωρή Αθεριδη (Δάσκαλος) περιοδεία
- 2009 -10 «Θέλει η Ελλάδα να κρυφτεί...» επιθεώρηση των Αθερίδη, Πετρόπουλο, Καναράκη, σκηνοθεσία Θοδωρή Αθερίδη, Θέατρο Αλίκη
- 2008- 09 «Τα λέμε στο διάλλειμα» σουρεαλιστικό έργο, σκηνοθεσία Γρηγόρη Χατζάκη, (ταξιθέτρια) Θέατρο Χώρα
- 2007- 09 «Ήρωες» 2ος & 3ος χρόνος μουσική παράσταση κείμενα - σκηνοθεσία Ελένης Γκασούκα Μικρό Παλλάς
- Καλοκαίρι ’07 «Ιππείς» του Αριστοφάνη σκηνοθεσία Γιώργου Αρμένη ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης περιοδεία
- 2005- 06 «Τα μαγικά μαξιλάρια» του Ευγένιου Τριβιζά, σκηνοθεσία Βασίλη Μυριανθόπουλου (Ξεφτύλιος) παιδική σκηνή θέατρο Βεάκη
- 2003- 04 «Ο Αυτοκράτορας και το Αηδόνι» Χάνς Κρίστιαν Άντερσεν (διασκευή Δόνης Μιχαηλίδου) σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαηλίδη (αυτοκράτορας), παιδική σκηνή Ανοιχτό Θέατρο
- Καλοκαίρι ’01 «Νεφέλες» του Αριστοφάνη σκηνοθεσία Θύμιου Καρακατσάνη (Α' μαθητής Σωκράτη, κορυφαίος) Φεστιβαλ Αθηνων -περιοδεία
- Καλοκαίρι’00 «Νεφέλες» του Αριστοφάνη σκηνοθξεσία Θύμιου Καρακατσάνη (χορός & κορυφαίος παράβασης) Θέατρο Αθήναιον
- 1999 - 00 «Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο» του Αλ. Σακελάριου, σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή, (χωροφύλακας, γιατρός) θέατρο Βέμπο
- 1998- 99 «Grease» musical, σκην. David Gilmore, χορ/φιες Stephen Mear, (Sonny) θέατρο Βέμπο
Τηλεόραση
- 2025 «Διάφανη Αγάπη» σειρά σκηνοθεσία Σπ. Ρασιδάκης (guest Τριβέλας) ALPHA
- 2019 «Θα γίνει της πολυκατοικίας» σειρά σκηνοθεσία Βασίλης Θωμόπουλος (guest Αντώνης επ.23) ΣKAI
- 2017 «Το σόι σου» σειρά σε σκηνοθεσία Ανδ. Μορφονιός ( guest επ. 60 Νίκος Χριστόπουλος) ALPHA
- 2009 «Πολυκατοικία» σειρά σκηνοθεσία Βασίλης Θωμόπουλος ( guest Χοσέ) MEGA
- 2007-08 «Τα κορίτσια του μπαμπά» σειρά, σκηνοθεσία Κώστας Βαρελίδης (βασικό cast Μήτσος) ΑΝΤ1
- «Μαρία η Άσχημη» καθ. σειρά με τους σκηνοθεσία Ζένια Χρυσανίδου (guest - MC) MEGA
- 2006-07 «Δις Μαδιάμ» σειρά, σκηνοθεσία Γιώργου Στρατηγού (βασικό cast - Τόντι) ΑΝΤ1
- «Επτά θανάσιμες πεθερές(Κερκυραία) σειρά, σκηνοθεσία Γρηγόρης Πετρινιώτης (Πίπης) MEGA
- 2005-06 «Ποτέ δεν ξέρεις» σειρά σκηνοθεσία Κωνσταντίνος Κιμούλης (βασικό cast Τούλης) ΑΝΤ1
- 2004-05 «Η απλή μέθοδος των τριών», σειρά, σκηνοθεσία Γρ. Καραντινάκης (βασικό cast - Φώτης) MEGA
- «Κανείς δεν λέει σ' αγαπώ», σειρά σκηνοθεσία Στέφανος Κοντομάρης,(guest-Οδυσσέας) MEGA
- 2001 «Απαγορευμένη Αγάπη», καθ.σειρά σκηνοθεσία Π. Κούτρας, Α. Τέμπος, Σ. Ρασιδάκης (guest -14 επεισοδεια,Τίμος Τριανταφύλου) MEGA
Κινηματογράφος
- 2006 «Μιά ζωή σαν άλλη» ταινία μικρού μήκους, σκηνοθεσία Ζαφείρης Χαϊτίδης, Φεστιβάλ Δράμας.
- 2003 «Ίσως κάποια Τρίτη» ταινία μικρού μήκους σκηνοθεσία Νικολάου Λιάκου, Φεστιβάλ Δράμας
Μεταγλωτίσεις
- 2022- 15 «Οι φανταστικές περιπέτειες της Lady Bug και του Cat Noir» (Μiraculous) σειρά animation σκηνοθεσία Άννα Σταματίου (Cat Noir, Andrien, Plagg, mr. Damokles, mr.Fou) Sierra Post studios
- 2020 «Novelmore» σειρά animation playmobil σκηνοθεσία Δημήτρης Κουζούπης (Καμπούμ κ.α ) Sierra Post studios
- 2020 «Legue of legents» video game σκηνοθεσία Κωνσταντίνος Κακανάς Magic pixel studio
- 2020 «Chico Bon Βon» (Νιλ στρουθοκάμηλος κ.α) σειρά animation σκηνοθεσία Αννα Σταματίου Sierra Post studios
- 2019 «Black Mor’s treasure» ταινία animation σκηνοθεσία Δημήτρης Κουζούπης, Sierra Post studios
- 2019 - 16 «Η φρουρά των λιονταριών» σειρά animation σκηνοθεσία Δημήτρης Κουζούπης (Bestie,Konzo) Sierra Post studios
- 2019 «Wanda and the Alien» σειρά animation σκηνοθεσία Δημήτρης Κουζούπης (Μπαμπάς κούνελος κ.α) Sierra Post studios
- 2018- 16 «The jungle bunch» σειρά animation σκηνοθεσία Δημ. Κουζούπης (Al, κ.α) Sierra Post studios
- 2018- 15 «Πριγκίπισσα Σοφία» (Sofia the first) σειρά animation Disney σκηνoθεσία Άννα Σταματίου (Σέντρικ, Κλόβερ, Μίνιμους κ.α) Sierra Post studios
- 2016 «Ο δρόμος του πεπρωμένου» (Un caminohacia el destino) σειρά Μεξικάνικη σκηνοθεσία Κωνσταντίνος Κακανάς (Καρλος κ.α) City studios
- 2015 & 2016 «Loopdidoo» σειρά animation σειρά animation σκην. Άννα Σταματίου Sierra Post studios
T.V. Spot
- 2025 Haribo
- 2015 Creta Farm gourmet
- 2014 Creta Farm gourmet
- 2007 Laiki Bank (CYPRUS) / Ο.Π.Α.Π. / Λογάδι
- 2006 Cosmote
- 2005 120 Ενωμένα Εργοστάσια / Intersport (3 spot )
- 2004 Bank of Jordan / Nova Βank
- 2001 Vitaline
Άλλα
- Σπικάζ και ντουμπλάζ για τηλεόραση και ραδιόφωνο.


