Η καινοτομία είναι δύναμη που γεννιέται εδώ, στην πόλη μας. Εργαζόμαστε συστηματικά ώστε η Θεσσαλονίκη να εξελιχθεί σε έναν ισχυρό, διεθνώς αναγνωρισμένο κόμβο καινοτομίας, ικανό να προσελκύει ταλέντο, επενδύσεις και ευκαιρίες που θα ενισχύσουν τη νέα γενιά και την ανάπτυξη της περιοχής.
read more
Η Μαρίνα Καζόλη & η Μαργαρίτα Κούτοβα μίλησαν στο Thessaloniki City Guide για την παράσταση “Το ασχημόπαπο” & για τα μηνύματα που θέλουν να μεταδώσουν.
read more
Του Αθανάσιου Ιορδανίδη
Ο Μικρός Βορράς παρουσιάζει μια τρυφερή και ρυθμική διασκευή του κλασικού παραμυθιού του Άντερσεν. Μια μουσικοχορευτική παράσταση για την ομορφιά που γεννιέται από τη διαφορετικότητα!
Η Μαρίνα Καζόλη & η Μαργαρίτα Κούτοβα μίλησαν στο Thessaloniki City Guide για την παράσταση "Το ασχημόπαπο" & για τα μηνύματα που θέλουν να μεταδώσουν.
Μ. Καζόλη: Έχω δύο ρόλους! Ο πρώτος είναι φυσικά το Ασχημόπαπο: ένα μικρό πλάσμα που έρχεται στον κόσμο με αθωότητα και περιέργεια, αλλά πολύ σύντομα δοκιμάζεται από το περιβάλλον του. Μέσα από τις δυσκολίες, ανακαλύπτει τη δύναμη, τη γενναιότητα και τη μοναδικότητά του. Ο δεύτερος ρόλος μου είναι η Ισπανίδα πάπια — μια ιδιαίτερη, έντονη προσωπικότητα με μεγάλη αυτοπεποίθηση. Είναι ένας χαρακτήρας που οι μαμάδες στο κοινό θα αναγνωρίσουν αμέσως, γιατί έχει άποψη για όλα και δεν διστάζει να τη δείξει! Με τον τρόπο της βάζει τη μαμά πάπια σε δύσκολη θέση και φέρνει μια πολύ κωμική ενέργεια στην παράσταση.
Μ. Κούτοβα: Εγώ έχω τον ρόλο της μαμάς πάπιας, η οποία έρχεται αντιμέτωπη με την «έκπληξη» του ασχημόπαπου και κάνει ό,τι μπορεί για να το ενσωματώσει στο αγρόκτημα (φέρνοντας τα αντίθετα αποτελέσματα), επίσης έχω και κάποιους βοηθητικούς χαρακτήρες, που προσθέσαμε αυτοβούλως, έτσι ώστε να εξυπηρετούν την ιστορία του παπιού!
Τι ήταν αυτό που σας τράβηξε περισσότερο στο να συμμετέχετε σε αυτήν την παιδική παράσταση;Η σύσταση της ομάδας ήταν καθοριστική. Γνωριζόμαστε σχεδόν όλοι μεταξύ μας από προηγούμενες συνεργασίες ή από τη Σχολή Θεάτρου, οπότε υπήρχε μια αίσθηση προσμονής ότι κάποια στιγμή θα (ξανά) δουλεύαμε μαζί. Και φυσικά, αγαπάμε το παιδικό θέατρο — την ελευθερία του και την αμεσότητα που σε προκαλεί να δουλεύεις δημιουργικά και απλά.
Αισθανόμαστε ενθουσιασμό και τρυφερότητα. Η ιστορία του Ασχημόπαπου αγγίζει θέματα που όλα τα παιδιά — αλλά και οι μεγάλοι — αναγνωρίζουν: τη διαφορετικότητα, την απόρριψη, την ανάγκη για αποδοχή. Χαιρόμαστε φυσικά πάρα πολύ.
Προετοιμαζόμαστε πάντα παίζοντας, αυτοσχεδιάζοντας και παρατηρώντας. Μιλάμε πολύ μεταξύ μας, ψάχνουμε ρυθμούς, κινήσεις και μικρές λεπτομέρειες που θα κάνουν τους χαρακτήρες μας ζωντανούς και αστείους και βοηθητικούς για την ιστορία μας. Το μήνυμα που θέλουμε να φτάσει στα παιδιά είναι πως κάθε πλάσμα έχει τον δικό του χρόνο και τον δικό του τρόπο να μεγαλώσει και να δράσει. Και πως η διαφορετικότητα δεν είναι μειονέκτημα — είναι η δύναμή μας.
Παρότι είναι μια πασίγνωστη ιστορία, στη δική μας παράσταση παρουσιάζεται μέσα από μια εντελώς νέα εκδοχή. Το Ασχημόπαπό μας δεν χρειάζεται να «μεταμορφωθεί» σε κύκνο για να βρει την αξία του. Ανακαλύπτει πως μπορεί να αγαπήσει τον εαυτό του ακριβώς όπως είναι. Αυτό το διαφορετικό τέλος το κάνει ιδιαίτερο: θέλουμε να πιστεύουμε πως στέλνει στα παιδιά το μήνυμα της αυτο-αποδοχής χωρίς προϋποθέσεις.
Τα παιδιά σήμερα συχνά νιώθουν την πίεση να είναι «τέλεια», να ταιριάζουν, να προσαρμόζονται. Η παράσταση ανοίγει έναν χώρο όπου μπορούν να δουν ότι η αξία δεν έρχεται από τη σύγκριση με τους άλλους. Με τρόπο απλό, τρυφερό και γεμάτο χιούμορ, τα βοηθά να αναγνωρίσουν τη δική τους μοναδικότητα.
Ίσως οι στιγμές όπου το Ασχημόπαπο βρίσκει τη δύναμη να κάνει μια νέα αρχή. Αρχίζει να νιώθει σιγουριά, και καταλαβαίνει ότι δεν χρειάζεται να αλλάξει για να αγαπηθεί, αυτές οι στιγμές είναι πολύ συγκινητικές και γεμάτες ελπίδα.
Ποια είναι η αγαπημένη σας στιγμή ή στοιχείο της παράστασης;Απολαμβάνουμε πολύ τη στιγμή που συνομιλούμε με τα παιδιά και μας λένε τις δικές τους σκέψεις, λύσεις και ιδέες. Η διάδραση είναι πάντα απρόβλεπτη και κάνει την κάθε παράσταση διαφορετική.
Θα θέλαμε να φύγουν νιώθοντας λίγο πιο σίγουροι για τον εαυτό τους. Να θυμούνται ότι κάθε πλάσμα έχει τη δική του ομορφιά και ότι δεν χρειάζεται να μοιάζουν με κανέναν για να αξίζουν αγάπη.
Το θέατρο είναι ένας χώρος φαντασίας και συναισθήματος. Τα παιδιά μαθαίνουν να εκφράζονται, να αναγνωρίζουν το διαφορετικό, να αναπτύσσουν ενσυναίσθηση... Και ταυτόχρονα είναι παιχνίδι — ένα παιχνίδι που εκπαιδεύει χωρίς διδακτισμό.
Η πρόκληση ήταν ταυτόχρονα και ευκαιρία να βρούμε την ισορροπία ανάμεσα στο χιούμορ, την τρυφερότητα και την ουσία της ιστορίας.
Να αφεθούν κι εκείνοι στην ιστορία, όπως τα παιδιά τους. Να θυμηθούν πώς είναι να βλέπεις τον κόσμο με απορία και να απολαύσουν την διασκευή της ιστορίας.
Η τέχνη δημιουργεί δρόμους σκέψης, τοποθετεί τα παιδιά σε έναν κόσμο όπου όλα είναι πιθανά: μπορούν να αλλάξουν ρόλους, να ονειρευτούν, να αμφισβητήσουν, να νιώσουν. Η φαντασία μπορεί να είναι εργαλείο για όλη τους τη ζωή.
