Πλάτων Τσιπίδης: “Οι σχέσεις εξουσίας, η ανάγκη επιβολής και τα στερεότυπα γύρω από τη σχέση και τους ρόλους των δύο φύλων, είναι ζητήματα που εξακολουθούν να μας αφορούν.”
Όταν το κλασικό θέατρο συναντά τον ηλεκτρικό ήχο, το αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να είναι εκρηκτικό. Στη σκηνή του Θεάτρου Σοφούλη, το πασίγνωστο έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ μεταμορφώνεται σε ένα ανατρεπτικό, ροκ μιούζικαλ γεμάτο χιούμορ, ρυθμό και ζωντανή μουσική, με τον τίτλο “Το ημέρωμα της στρίγγλας – The musical (έστω ότι)”.
Απόψε φιλοξενούμε έναν καλλιτέχνη που υπηρετεί αυτή την παράσταση διπλά: τον Πλάτωνα Τσιπίδη. Ως ηθοποιός αλλά και ως μουσικός — γραπώνοντας την ηλεκτρική του κιθάρα στο πλευρό της μπάντας “Μπορείς και αργότερα” — συνδυάζει την υποκριτική με τον ζωντανό ροκ ήχο, δίνοντας μια ξεχωριστή ενέργεια στο αριστούργημα του Σαίξπηρ.
Πλάτωνα, καλώς όρισες!
Ο Σαίξπηρ συναντάει το ροκ μιούζικαλ σε αυτή την παράσταση. Πώς είναι να «παντρεύεται» το κλασικό θεατρικό κείμενο με τον ηλεκτρικό, σύγχρονο ήχο και το ανατρεπτικό χιούμορ;
Η συνάντηση ενός κλασικού έργου με τον σύγχρονο ήχο είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Ένα κείμενο του κλασικού ρεπερτορίου δεν χρειάζεται να αντιμετωπίζεται ως κάτι άπιαστο ή μακρινό. Οι σύγχρονες συνθέσεις, οι μουσικές διασκευές και η ζωντανή μουσική με ηλεκτρικούς και μη ήχους σε συνδυασμό με το χιούμορ, δημιουργούν μια νέα συνθήκη, δίνοντας μια εναλλακτική ματιά στο έργο του Σαίξπηρ, χωρίς αυτό να χάνει την αξία του.
Στο «Ημέρωμα της στρίγγλας» σε βλέπουμε τόσο στον ηθοποιικό πυρήνα του θιάσου όσο και στη μουσική μπάντα της παράστασης («Μπορείς και αργότερα») με την ηλεκτρική σου κιθάρα. Πώς ισορροπείς ανάμεσα στην υποκριτική δράση και τη ζωντανή μουσική εκτέλεση;
Η υποκριτική και η μουσική, αποτελούν αναπόσπαστα κομμάτια της ζωής μου. Είναι υπέροχο όταν σε μία παράσταση καλούμαι να υπηρετήσω και τα δύο. Από τη μία υπάρχω στη σκηνή και εκφράζομαι ως ρόλος μέσα στην ιστορία, από την άλλη συμμετέχω στη δράση μέσω της μουσικής. Η ισορροπημένη λειτουργία και η αρμονική συνύπαρξη υποκριτικής και μουσικής, είναι ένα μεγάλο προσωπικό στοίχημα.
Ποιος από τους δύο «ρόλους» σε κερδίζει περισσότερο την ώρα της παράστασης: όταν υπηρετείς το κείμενο και τους χαρακτήρες ή όταν «δίνεις ρυθμό» με την κιθάρα;
Δεν θα ήθελα να τα βάλω σε διαδικασία ανταγωνισμού. Η πρόζα και η μουσική είναι δύο διαφορετικές μορφές έκφρασης, τις οποίες θα πρέπει να χρησιμοποιήσω εξίσου. Την πρόζα με το ρυθμό και την ενέργεια που απαιτεί η εκάστοτε σκηνή, τη μουσική με το τέμπο, τον παλμό και το ύφος της εκάστοτε μελωδίας. Δε γίνεται λοιπόν να ξεχωρίσω ένα από τα δύο. Μπορώ να πω ότι χρησιμοποιώ δύο διαφορετικές “γλώσσες” για να μιλήσω στο κοινό.
Πώς λειτουργεί η χημεία μεταξύ των ηθοποιών και των μουσικών μιας ζωντανής μπάντας πάνω στη σκηνή; Υπάρχουν στιγμές αυτοσχεδιασμού που σε αιφνιδιάζουν;
Σε μία παράσταση με ζωντανή μουσική, η χημεία και η εμπιστοσύνη μεταξύ ηθοποιών και μουσικών χτίζεται μέσα από την πρόβα και την κατάκτηση της κοινής αίσθησης του “ρυθμού”.
Είμαστε κύτταρα ενός ζωντανού οργανισμού, ο οποίος αναπνέει πάντα με τον ίδιο ρυθμό, αλλά αντιδρά διαφορετικά. Δεν αρκεί λοιπόν να γνωρίζουμε μόνο τη δική μας δουλειά. Χρειάζεται να είμαστε διαρκώς παρόντες και να καταλαβαίνουμε τί συμβαίνει γύρω μας, ώστε να αντιδράσουμε ανάλογα. Ο αυτοσχεδιασμός είναι ένα στοιχείο που μπορεί να σε αιφνιδιάσει. Γι’ αυτό πρέπει να γίνεται με μέτρο και σεβασμό στο έργο και τους συναδέλφους.
Η ιστορία της Κατερίνας και του Πετρούκιο κουβαλάει στερεότυπα αιώνων. Με ποιον τρόπο αυτή η σύγχρονη μουσική διασκευή σχολιάζει ή ανατρέπει τις παλιές αντιλήψεις γύρω από τις σχέσεις των δύο φύλων;
Οι σχέσεις εξουσίας, η ανάγκη επιβολής και τα στερεότυπα γύρω από τη σχέση και τους ρόλους των δύο φύλων, είναι ζητήματα που εξακολουθούν να μας αφορούν. Το ζητούμενο δεν είναι να ακυρώσουμε το έργο ή τις τότε αντιλήψεις, αλλά να ξαναδούμε το έργο και τις αναφορές του μέσα από τον σύγχρονο τρόπο σκέψης, ακόμα και μέσω της μουσικής του σήμερα.
Στο τέλος, η «στρίγγλα» γίνεται… «Καίτη βολικιά» ή μήπως τα πράγματα δεν είναι ποτέ τόσο απλά όσο φαίνονται;
Νομίζω πως τα πράγματα δεν είναι ποτέ τόσο απλά όσο φαίνονται. Για μένα το “ημέρωμα” της Κατερίνας, σαν ιδέα, γεννά ερωτήματα. Ποιος ορίζει τί είναι φυσιολογικό και τί όχι, ποιος αποφασίζει τους κανόνες συμπεριφοράς ανάμεσα σε διαφορετικούς χαρακτήρες, τί σημαίνει να αλλάζεις εσύ για χάρη κάποιου άλλου. Η Κατερίνα είναι χαρακτήρας που δεν περιορίζεται σε μία ταμπέλα. Οφείλουμε να δούμε τους ανθρώπους χωρίς ταμπέλες και να αναρωτηθούμε τί πραγματικά υπάρχει μέσα τους.
Τι είναι αυτό που κάνει το συγκεκριμένο έργο του Σαίξπηρ να παραμένει διαχρονικό και να αντέχει τόσους αιώνες μετά;
Ο Σαίξπηρ μέσα στο έργο του μιλάει για τις ανθρώπινες επιθυμίες, τους φόβους και την ανάγκη για αποδοχή και σύνδεση. Μιλάει για πράγματα που αφορούν τους ανθρώπους μέχρι και σήμερα, την ώρα που οι εποχές αλλάζουν και οι κοινωνικές συνθήκες μεταβάλλονται με πολύ γρήγορους ρυθμούς. Το “ημέρωμα της στρίγγλας” μπορεί να προκαλέσει στον θεατή γέλιο, αμηχανία, προβληματισμούς, ακόμα και ταύτιση. Κι αυτά είναι που κρατούν το έργο ζωντανό μέχρι σήμερα.
Η παράσταση ανεβαίνει στη Θεσσαλονίκη, στο Θέατρο Σοφούλη, έναν χώρο με σταθερή και ζωντανή θεατρική παρουσία. Πώς είναι η επικοινωνία με το θεατρικό κοινό της πόλης;
Το κοινό της πόλης είναι θεατρόφιλο, αρκετά εκπαιδευμένο και έχει τη φήμη του αυστηρού κριτή. Η επικοινωνία και η αλληλεπίδραση μαζί του, είναι πράγματα για τα οποία ανυπομονούμε κάθε φορά που ετοιμάζεται μία παράσταση. Όταν παίζουμε σε θέατρα όπως αυτό, όπου σκηνή και πλατεία βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής, το γέλιο, η συγκίνηση και η παύση βιώνονται πολύ διαφορετικά από όλους και η αναμονή για αυτή τη σύνδεση είναι μεγαλύτερη.
Τι θα έλεγες σε έναν θεατή που διστάζει να έρθει σε ένα «εναλλακτικό, ροκ μιούζικαλ Σαίξπηρ» για να τον πείσεις να κλείσει θέση;
Δεν χρειάζεται να γνωρίζεις το έργο του Σαίξπηρ για να έρθεις σε αυτή την παράσταση.
Ο θεατής θα παρακολουθήσει την κλασική ιστορία μέσα από μία σύγχρονη, εναλλακτική σκηνοθεσία γεμάτη χιούμορ, ένταση και μουσική. Αρκεί να έχει μυαλό και μάτια ανοιχτά και φυσικά διάθεση να διασκεδάσει. Τα υπόλοιπα θα τα φροντίσουμε εμείς…
Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση “Το ημέρωμα της στρίγγλας – The musical (έστω ότι)”
