Ελληνικά
English
Ημερομηνία Δημοσίευσης: 03/02/2026
Του Αθανάσιου Ιορδανίδη
Νίνα Μυλωνά: «Το γέλιο έρχεται πιο δυνατά όταν ο ρόλος παραμένει αληθινός».
Η Νίνα Μυλωνά μίλησε στο Thessaloniki City Guide για την κωμωδία ως ένα απαιτητικό και βαθιά ζωντανό θεατρικό είδος, όπου η ακρίβεια, το άκουσμα και η εμπιστοσύνη αποτελούν βασικές προϋποθέσεις σκηνικής αλήθειας. Στην παράσταση «Μην πεις όχι μωρό μου», που παρουσιάζεται στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς «Σταύρος Κουγιουμτζής», αναφέρεται στη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην υπερβολή και την αλήθεια, στη σύνδεση των ηθοποιών επί σκηνής και στη σημασία να κρατιέται το ενδιαφέρον του θεατή αμείωτο. Για την ίδια, η κωμωδία λειτουργεί ως γιορτή, μια συνθήκη όπου το γέλιο γεννιέται αυθόρμητα και η σκηνή μετατρέπεται σε κοινό τόπο εμπειρίας.
Το «Μην πεις όχι μωρό μου» ανήκει στις κωμωδίες που απαιτούν ακρίβεια και εγρήγορση. Τι είναι αυτό που σας γοητεύει περισσότερο σε αυτό το είδος θεάτρου;
Αγαπώ την κωμωδία στο θέατρο για την αμεσότητα και την ζωντανή σχέση που δημιουργεί με το κοινό. Είναι μοναδικό το συναίσθημα να ακούς το γέλιο να έρχεται αυθόρμητα. Παράλληλα θεωρώ ότι είναι ένα απαιτητικό είδος θεάματος γιατί το κοινό ξέρει πολύ καλά τι περιμένει και αυτό πιστεύω πως με ωθεί στο να αφουγκράζομαι βαθύτερα τον ρόλο και να εξελίσσομαι υποκριτικά.
Οι φαρσοκωμωδίες συχνά στηρίζονται σε χαρακτήρες που κινούνται στα άκρα. Πώς προσεγγίζετε έναν ρόλο ώστε να παραμένει αληθινός και όχι καρικατούρα;
Προσπαθώ να βρίσκω πάντα ένα σημείο ταύτισης του θεατή με τον χαρακτήρα που υποδύομαι. Να γεφυρώνω την υπερβολή με την καθημερινότητα. Πιστεύω πως το γέλιο δεν πρέπει να είναι βεβιασμένο και πως έρχεται πιο δυνατά όταν ο ρόλος παραμένει αληθινός και απλός.
Το έργο βασίζεται σε συνεχείς παρεξηγήσεις και ανατροπές. Πόσο σημαντικό είναι για εσάς το “άκουσμα” του συμπρωταγωνιστή επάνω στη σκηνή;
Είναι καθοριστικό. Αν δεν ακούσεις πραγματικά τον συμπρωταγωνιστή σου δεν μπορείς να παίξεις και να ανταλλάξεις μαζί του την ενέργεια του έργου. Η σύνδεση κατά την γνώμη μου είναι απαραίτητη για ένα άρτιο αποτέλεσμα και δίνει τον ρυθμό της παράστασης. Επιπλέον δίνει σκηνική αλήθεια γεγονός που ανταμείβει και το κοινό αλλά και τους ηθοποιούς.
Υπάρχει κάποιο σημείο της παράστασης όπου αισθάνεστε ότι το κοινό “δένει” απόλυτα με το έργο;
Πιστεύω ότι υπάρχουν αρκετά σημεία όπου το κοινό μπορεί να δέσει απόλυτα με το έργο και ο κάθε θεατής για τους δικούς του λόγους. Έχουμε εξαπατηθεί, έχουμε απατήσει όπως έχουμε γυρίσει τον κόσμο ανάποδα για να πετύχουμε έναν στόχο. Βλέπεις καθημερινές στιγμές ανθρώπων κάτω από την ομπρέλα και την υπερβολή της κωμωδίας.
Η κωμωδία συχνά υποτιμάται ως είδος. Από τη δική σας εμπειρία, τι απαιτεί για να λειτουργήσει σωστά και ουσιαστικά;
Πιστεύω πως όταν την υπηρετείς με αλήθεια, η κωμωδία γίνεται απόλαυση και για τον ηθοποιό και για το κοινό.
Πώς λειτουργεί η εμπιστοσύνη μέσα σε ένα σύνολο ηθοποιών σε ένα τόσο απαιτητικό έργο;
Είναι θεμελιώδης σε ένα απαιτητικό έργο αλλά και σε κάθε έργο. Εμπιστοσύνη μεταξύ συναδέλφων και σκηνοθέτη αλλά και στο ίδιο το κείμενο. Γεγονός πολύ ευχάριστο στην δική μας ομάδα καθότι αποτελείται από ανθρώπους που έχουμε δουλέψει ξανά και ξανά μαζί για χρόνια είτε περιστασιακά και έχουμε αναπτύξει ένα είδος οικειότητας, σεβασμού και εμπιστοσύνης.
Τι θεωρείτε καθοριστικό στοιχείο για να φύγει ο θεατής με αίσθηση πληρότητας και όχι απλώς με ένα χαμόγελο;
Καθοριστικό στοιχείο για εμένα είναι να καταφέρουμε να κρατήσουμε το ενδιαφέρον του θεατή αμείωτο καθ’ όλη την διάρκεια της παράστασης και να τον κάνουμε να αισθανθεί πως για όση ώρα κρατάει το έργο θα βρίσκεται σε μια διαφορετική συνθήκη τόσο χρονικά όσο και τοπικά.
Αν έπρεπε να περιγράψετε τον κόσμο του έργου με μία εικόνα ή συναίσθημα, ποιο θα ήταν;
Γιορτή!
