Μία από τις πιο ξεχωριστές παρουσίες της σύγχρονης λυρικής σκηνής, η Σταματία Μολλούδη “StaMatia (ΣταΜάτια), η καλλιτεχνική της περσόνα” ή αλλιώς η χαρισματική μέτζο σοπράνο που κατορθώνει να γεφυρώνει επιτυχώς τον κλασικό κόσμο της όπερας με ethnic και σύγχρονες επιρροές, επιστρέφει δυναμικά.
read more
Της δημοσιογράφου Εύας Μαρά
Μία από τις πιο ξεχωριστές παρουσίες της σύγχρονης λυρικής σκηνής, η Σταματία Μολλούδη "StaMatia (ΣταΜάτια), η καλλιτεχνική της περσόνα" ή αλλιώς η χαρισματική μέτζο σοπράνο που κατορθώνει να γεφυρώνει επιτυχώς τον κλασικό κόσμο της όπερας με ethnic και σύγχρονες επιρροές, επιστρέφει δυναμικά.
Αυτήν τη φορά σ' έναν ξεχωριστό ιστορικό χώρο πολιτισμού της πόλης της, το Θέατρο Κήπου της Θεσσαλονίκης με την πολυαναμενόμενη συναυλία της "Midnight Summer Dream" στις 14 Ιουλίου.
Σ' ένα ηχητικό σύμπαν που ακροβατεί ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα η δημοφιλής λυρική τραγουδίστρια αναμένεται να μαγέψει το κοινό της προσκαλώντας το σ' ένα νέο κόσμο ονείρων, θαυμάτων και έρωτα, δημιουργώντας νέους δρόμους επικοινωνίας ανάμεσα στη λυρική μουσική και το σύγχρονο κοινό.
Όπως χαρακτηριστικά τονίζει και η ίδια, η μουσική μπορεί να λειτουργήσει ως γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, πολιτισμούς και ευαισθησίες, κάτι που το αποδεικνύει η ίδια με την δυναμική παρουσία της στο διεθνές στερέωμα μέσα από μια πανδαισία δυνατών μουσικών ηχοχρωμάτων...
Η εμφάνισή μου στο Θέατρο Κήπου έχει για μένα ιδιαίτερη σημασία. Η Θεσσαλονίκη δεν είναι απλώς μια πόλη στην οποία ζω και δημιουργώ τα τελευταία χρόνια· είναι ένας τόπος που έχει συνδεθεί βαθιά με τη διαδρομή μου, τόσο σε προσωπικό όσο και σε καλλιτεχνικό επίπεδο.
Το Θέατρο Κήπου είναι ένας χώρος με ξεχωριστή ατμόσφαιρα και ιστορία. Κάθε καλοκαίρι φιλοξενεί σημαντικές πολιτιστικές συναντήσεις και δημιουργεί μια μοναδική εγγύτητα ανάμεσα στον καλλιτέχνη και το κοινό. Αυτή η αμεσότητα είναι κάτι που αγαπώ ιδιαίτερα.
Η συμμετοχή μου στο φεστιβάλ «Καλοκαίρι στο Θέατρο Κήπου 2026» αποτελεί μεγάλη χαρά και τιμή. Παράλληλα, είναι η ιδανική ευκαιρία να παρουσιάσω στο κοινό της Θεσσαλονίκης τη StaMatia (ΣταΜάτια), την καλλιτεχνική μου περσόνα, μέσα από την παράσταση «Midnight Summer Dream».
Η StaMatia είναι η καλλιτεχνική μου περσόνα, μέσα από την οποία εκφράζω έναν κόσμο όπου η όπερα, το crossover και διαφορετικές μουσικές παραδόσεις συναντιούνται με φυσικότητα. Στο «Midnight Summer Dream» το κοινό θα ταξιδέψει σε έναν κόσμο ονείρων, θαυμάτων και έρωτα, όπου η μουσική γίνεται γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς πολιτισμούς και ευαισθησίες.
Αισθάνομαι ότι αυτή η συναυλία δεν είναι απλώς μία ακόμη εμφάνιση, αλλά μια ουσιαστική συνάντηση με το κοινό της πόλης μέσα από το βλέμμα της StaMatia και όσα αυτό συμβολίζει.
Ποια η σχέση σας με την πόλη αυτή και το κοινό της; Ποια η δυνατότερη ανάμνηση που σας συνδέει μαζί της;Η σχέση μου με τη Θεσσαλονίκη είναι βαθιά και βιωματική. Αν και γεννήθηκα στη Γερμανία, μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη και η ζωή μου διαμορφώθηκε ανάμεσα σε αυτούς τους δύο κόσμους. Ίσως γι’ αυτό αισθάνομαι ότι κουβαλώ στοιχεία και από τις δύο πατρίδες, τόσο ως άνθρωπος όσο και ως καλλιτέχνιδα.
Η Θεσσαλονίκη είναι η πόλη των παιδικών μου χρόνων, των πρώτων ονείρων και των πρώτων καλλιτεχνικών αναζητήσεων. Είναι επίσης η πόλη όπου σπούδασα στο Πολυτεχνείο ως Τοπογράφος Μηχανικός, ενώ παράλληλα συνέχιζα να ακολουθώ τον δρόμο της μουσικής. Κοιτάζοντας πίσω, συνειδητοποιώ ότι η ζωή μου ήταν πάντα μια διαδρομή ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους.
Είναι επίσης η πόλη στην οποία επέστρεψα μετά από πολλά χρόνια σπουδών και καλλιτεχνικής πορείας στη Γερμανία, φέρνοντας μαζί μου εμπειρίες που σήμερα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της καλλιτεχνικής μου ταυτότητας.
Το κοινό της Θεσσαλονίκης το νιώθω ιδιαίτερα κοντά μου. Είναι ένα κοινό ζεστό, ανοιχτό και πρόθυμο να ακολουθήσει νέες καλλιτεχνικές διαδρομές όταν αυτές έχουν αλήθεια και ψυχή.
Αν έπρεπε να ξεχωρίσω μία ανάμνηση, θα έλεγα πως είναι το συναίσθημα της επιστροφής. Η αίσθηση ότι επιστρέφεις σε έναν τόπο που σε διαμόρφωσε και μπορείς πλέον να μοιραστείς μαζί του όλα όσα έμαθες, όλα όσα έζησες και όλα όσα έγινες στην πορεία.
Ίσως η StaMatia να υπήρχε μέσα μου πολύ πριν της δώσω όνομα. Μεγάλωσα ανάμεσα σε δύο χώρες και δύο πολιτισμούς. Στην Ελλάδα ήμουν συχνά η Γερμανίδα και στη Γερμανία η Ελληνίδα. Έμαθα από μικρή να κινούμαι ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους χωρίς να νιώθω ότι ανήκω αποκλειστικά σε έναν από αυτούς.
Αυτό πέρασε φυσικά και στη μουσική μου. Η λυρική τέχνη αποτελεί τη βάση της εκπαίδευσης και της καλλιτεχνικής μου πορείας, όμως πάντοτε με γοήτευαν οι μουσικές παραδόσεις, οι διαφορετικές κουλτούρες και οι νέοι τρόποι έκφρασης.
Παράλληλα, η StaMatia γεννήθηκε από μια βαθιά προσωπική ανάγκη. Από τα νεανικά μου χρόνια ονειρευόμουν να δημιουργήσω έναν δικό μου συναυλιακό κόσμο, έναν χώρο μεγαλύτερης ελευθερίας, όπου θα μπορούσα να επικοινωνώ πιο άμεσα με το κοινό και να εκφράζω όλες τις πλευρές της καλλιτεχνικής μου ταυτότητας. Η όπερα υπήρξε και παραμένει η μεγάλη μου αγάπη, όμως ένιωθα πάντα την ανάγκη να δημιουργήσω κάτι που να φέρει απόλυτα τη δική μου σφραγίδα.
Η StaMatia είναι η καλλιτεχνική μου περσόνα και η πραγματοποίηση αυτού του ονείρου. Είναι η Σταματία μέσα από το βλέμμα της φαντασίας. Είναι η πλευρά του εαυτού μου που τόλμησε να δημιουργήσει έναν δικό της συναυλιακό κόσμο, χωρίς περιορισμούς και στεγανά. Ίσως γι’ αυτό και το όνομα διαφέρει μόνο κατά έναν τόνο. Μια μικρή αλλαγή που συμβολίζει τη μετάβαση από το πρόσωπο στην καλλιτεχνική έκφραση, από την πραγματικότητα στο όνειρο.
Μέσα σε αυτόν τον κόσμο η όπερα συναντά το crossover, οι άριες συνομιλούν με ethnic ήχους, ελληνικά και ανατολικά μουσικά στοιχεία, παραδοσιακά και κλασικά όργανα, πολυφωνικά φωνητικά, χορό και σύγχρονες επιρροές. Δεν πρόκειται για μια προσπάθεια να καταργηθούν τα όρια, αλλά για μια πρόσκληση συνάντησης διαφορετικών κόσμων μέσα από τη μουσική.
Μέσα από τη StaMatia δημιουργείται ένας κόσμος όπου το όνειρο, η φαντασία και η μουσική γίνονται κοινή εμπειρία.
Το κοινό μπορεί να περιμένει αρκετές όμορφες εκπλήξεις. Η παράσταση που παρουσιάζουμε στο Θέατρο Κήπου δεν είναι μια τυπική συναυλία, αλλά ένα μουσικό ταξίδι που επιχειρεί να δημιουργήσει έναν ολόκληρο κόσμο εικόνων, συναισθημάτων και ιστοριών.
Το ρεπερτόριο κινείται ανάμεσα στην όπερα και το crossover, με αγαπημένες άριες, γνωστές μελωδίες σε νέες προσεγγίσεις και μουσικές που έχουν επηρεάσει τη δική μου καλλιτεχνική διαδρομή. Ιδιαίτερη θέση έχουν οι ειδικές διασκευές, μέσα από τις οποίες λυρικά έργα αποκτούν νέα χρώματα και ηχοχρώματα που παραπέμπουν σε ελληνικούς ρυθμούς και μουσικές της Ελλάδας και της Ανατολής. Στόχος δεν είναι απλώς η παρουσίαση διαφορετικών μουσικών ειδών, αλλά η δημιουργία μιας ενιαίας εμπειρίας με αρχή, εξέλιξη και ατμόσφαιρα.
Σημαντικό ρόλο στην παράσταση παίζουν επίσης η κίνηση και ο χορός, που έχουν ενσωματωθεί οργανικά στη δραματουργία και στις μουσικές διασκευές, συμβάλλοντας στη δημιουργία του ονειρικού κόσμου της StaMatia.
Όσο για τις συνεργασίες και τους καλεσμένους, πράγματι υπάρχουν ορισμένες όμορφες εκπλήξεις που προτιμώ να αφήσω να αποκαλυφθούν επί σκηνής. Πιστεύω ότι μερικές φορές η μαγεία βρίσκεται ακριβώς σε αυτό: στο να αφήνεις χώρο για το απρόσμενο.
Αυτό που μπορώ να υποσχεθώ είναι μια βραδιά γεμάτη μουσική, φαντασία, συναίσθημα και όνειρο — στοιχεία που βρίσκονται στον πυρήνα της καλλιτεχνικής ταυτότητας της StaMatia.
Ποιο αποτελεί το κεντρικό μήνυμα - συναίσθημα που επιθυμείτε να περάσετε στο κοινό;Αν έπρεπε να το συνοψίσω σε μία λέξη, θα έλεγα: όνειρο.
Η StaMatia γεννήθηκε από μια βαθιά προσωπική επιθυμία, όμως πιστεύω ότι όλοι οι άνθρωποι κουβαλούν μέσα τους έναν δικό τους κόσμο από επιθυμίες, εικόνες, αναμνήσεις και προσδοκίες. Πολύ συχνά, μέσα στην καθημερινότητα, ξεχνάμε να τον ακούμε.
Μέσα από αυτή την παράσταση θα ήθελα να θυμίσω ότι το όνειρο δεν είναι κάτι μακρινό ή παιδικό. Είναι μια ζωντανή δύναμη που μας βοηθά να δημιουργούμε, να ερωτευόμαστε, να εξελισσόμαστε και να βρίσκουμε νόημα στη ζωή μας.
Γι’ αυτό και η βραδιά κινείται γύρω από έννοιες όπως το όνειρο, το θαύμα, ο έρωτας, η φαντασία και η ελπίδα. Όχι ως αφηρημένες ιδέες, αλλά ως εμπειρίες που όλοι έχουμε ζήσει και εξακολουθούμε να αναζητούμε.
Αν στο τέλος της βραδιάς ο θεατής φύγει έχοντας θυμηθεί έστω για λίγο το δικό του όνειρο και βρει το θάρρος να το κυνηγήσει, τότε θα νιώσω ότι ο σκοπός της παράστασης έχει επιτευχθεί. Γιατί τα όνειρα υπάρχουν για να τα ακολουθούμε, ακόμη κι όταν ο δρόμος μοιάζει δύσκολος ή αβέβαιος. Άλλωστε, η ίδια η StaMatia γεννήθηκε ακριβώς από την απόφαση να ακολουθήσω ένα όνειρο που με συντρόφευε από τα νεανικά μου χρόνια.
Πιστεύω ότι το ζητούμενο δεν είναι να αλλάξει η όπερα για να γίνει αρεστή, αλλά να βρούμε νέους τρόπους να επικοινωνήσουμε την ουσία της.
Η όπερα μιλά για τον έρωτα, την απώλεια, την ελπίδα, τον φόβο, τη δύναμη και την ανθρώπινη ανάγκη για έκφραση. Δηλαδή για όλα όσα εξακολουθούν να μας απασχολούν και σήμερα. Το περιεχόμενό της παραμένει διαχρονικό. Αυτό που χρειάζεται είναι να δημιουργήσουμε γέφυρες επικοινωνίας με το σύγχρονο κοινό.
Αυτό μπορεί να γίνει μέσα από την εκπαίδευση, την εξοικείωση των νέων ανθρώπων με τη λυρική τέχνη, αλλά και μέσα από δημιουργικές καλλιτεχνικές προσεγγίσεις που διατηρούν τον σεβασμό προς το έργο, ενώ ταυτόχρονα ανοίγουν νέους δρόμους πρόσληψης και εμπειρίας.
Προσωπικά, μέσα από τη StaMatia αλλά και μέσα από τη διδασκαλία μου, προσπαθώ να δείξω ότι η λυρική μουσική δεν είναι κάτι μακρινό ή ελιτίστικο. Είναι μια ζωντανή μορφή τέχνης που μπορεί να συγκινήσει οποιονδήποτε, αρκεί να του δοθεί η ευκαιρία να την πλησιάσει χωρίς φόβο.
Όταν ένας άνθρωπος που δεν έχει ακούσει ποτέ όπερα συγκινηθεί από μια άρια, τότε καταλαβαίνουμε ότι η μουσική έχει ήδη κάνει τη δουλειά της. Και αυτό είναι το πιο όμορφο σημείο συνάντησης ανάμεσα στην παράδοση και το σήμερα.
Για μένα δεν πρόκειται για δύο αντίθετες έννοιες, αλλά για δύο πλευρές της ίδιας καλλιτεχνικής διαδρομής.
Η κλασική μου εκπαίδευση και η πορεία μου στη λυρική τέχνη αποτελούν το θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίστηκα ως μουσικός και ως ερμηνεύτρια. Η τεχνική, η πειθαρχία, η γνώση του ρεπερτορίου και ο σεβασμός προς το έργο είναι στοιχεία που με συνοδεύουν σε κάθε καλλιτεχνική μου επιλογή.
Από την άλλη πλευρά, το crossover μου δίνει τη δυνατότητα να εξερευνώ νέους τρόπους έκφρασης, να συναντώ διαφορετικές μουσικές κουλτούρες και να δημιουργώ γέφυρες επικοινωνίας με ανθρώπους που ίσως δεν θα πλησίαζαν εύκολα τη λυρική μουσική.
Δεν βλέπω λοιπόν το crossover ως απομάκρυνση από την κλασική μουσική, αλλά ως μια φυσική εξέλιξη της ανάγκης μου για δημιουργία και επικοινωνία. Η ελευθερία έχει πραγματική αξία όταν βασίζεται στη γνώση, και η γνώση αποκτά νέο νόημα όταν μετατρέπεται σε δημιουργία.
Ίσως αυτό να είναι και το σημείο όπου συναντιούνται η Σταματία και η StaMatia: η πρώτη προσφέρει τις ρίζες και η δεύτερη τα φτερά.
Ο στόχος μου είναι να δημιουργηθεί μια πραγματική σύνδεση με το κοινό.
Ζούμε σε μια εποχή όπου όλα κινούνται πολύ γρήγορα και συχνά χάνουμε τη δυνατότητα να σταματήσουμε και να μοιραστούμε μια κοινή εμπειρία. Η ζωντανή μουσική έχει αυτή τη μοναδική δύναμη: να φέρνει ανθρώπους κοντά την ίδια στιγμή, στον ίδιο χώρο, μέσα από το ίδιο συναίσθημα.
Θα ήθελα λοιπόν το κοινό να αφεθεί σε αυτό το ταξίδι χωρίς προσδοκίες και χωρίς ταμπέλες. Να μην σκεφτεί αν ακούει όπερα, crossover ή κάτι άλλο, αλλά να αφεθεί απλώς στη μουσική, στις εικόνες και στις ιστορίες που αφηγείται η παράσταση.
Αν στο τέλος της βραδιάς έχουμε μοιραστεί μια αυθεντική στιγμή συγκίνησης, χαράς και επικοινωνίας, τότε θα αισθανθώ ότι έχουμε πετύχει τον στόχο μας.
Επόμενο βήμα σας; Τι ακολουθεί μετά τη συναυλία της 14ης Ιουλίου στο Θέατρο Κήπου;Η συναυλία στο Θέατρο Κήπου αποτελεί ένα πολύ σημαντικό βήμα, αλλά ταυτόχρονα και την αφετηρία για όσα σχεδιάζονται στη συνέχεια.
Αυτό το διάστημα εργάζομαι πάνω στην εξέλιξη του καλλιτεχνικού κόσμου της StaMatia, με στόχο να αποκτήσει ακόμη πιο ολοκληρωμένη μορφή μέσα από νέες παραστάσεις και, ελπίζω σύντομα, μέσα από την πρώτη μου δισκογραφική δουλειά, κάτι που αποτελεί ένα όνειρο και έναν στόχο που ωριμάζει εδώ και αρκετό καιρό.
Παράλληλα, συνεχίζω να υπηρετώ με την ίδια αφοσίωση το λυρικό ρεπερτόριο. Αυτή την περίοδο μελετώ έναν από τους μεγάλους πρωταγωνιστικούς ρόλους της όπερας, έναν ρόλο που αγαπώ ιδιαίτερα και που εύχομαι να έχω την ευκαιρία να παρουσιάσω στο κοινό στο μέλλον.
Γενικότερα, προτιμώ να αφήνω τα σχέδια να ανακοινώνονται όταν έχουν πλέον πάρει τον δρόμο τους. Εκείνο που μπορώ να πω με βεβαιότητα είναι ότι η δημιουργική αναζήτηση συνεχίζεται και ότι το επόμενο κεφάλαιο βρίσκεται ήδη υπό διαμόρφωση.
Πιστεύω πως ναι. Ίσως όχι με την έννοια ότι μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα του κόσμου, αλλά σίγουρα με την έννοια ότι μπορεί να μας φέρει ξανά πιο κοντά στον εαυτό μας και στους άλλους ανθρώπους.
Ζούμε σε μια εποχή όπου επικοινωνούμε συνεχώς, αλλά πολλές φορές δυσκολευόμαστε να συνδεθούμε ουσιαστικά. Η τέχνη έχει αυτή τη μοναδική δύναμη να δημιουργεί κοινές εμπειρίες, να μας συγκινεί, να μας κάνει να αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας μέσα στις ιστορίες των άλλων και να μας θυμίζει ότι δεν είμαστε μόνοι.
Η μουσική ειδικότερα ξεπερνά τη γλώσσα, την ηλικία, την καταγωγή και κάθε είδους διαχωρισμό. Μπορεί να ενώσει ανθρώπους που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους και να τους κάνει να μοιραστούν το ίδιο συναίσθημα για λίγα λεπτά ή για μια ολόκληρη βραδιά.
Για μένα αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο της τέχνης. Δεν μας απομακρύνει από την πραγματικότητα· μας βοηθά να την κατανοήσουμε βαθύτερα. Δεν μας κάνει να ξεχνάμε τη ζωή· μας βοηθά να τη ζούμε πιο συνειδητά.
Και ίσως τελικά αυτό να είναι και το πιο ουσιαστικό θαύμα της: να φωτίζει, έστω και για λίγο, εκείνα τα σημεία μέσα μας που είχαμε ξεχάσει να κοιτάξουμε.
Operatic Crossover Mezzo-Soprano
Η Σταματία Μολλούδη (StaMatia) είναι Ελληνίδα mezzo-soprano με διεθνή καλλιτεχνική πορεία. Γεννημένη στη Γερμανία, σπούδασε όπερα στο Μουσικό Πανεπιστήμιο του Würzburg, όπου απέκτησε Δίπλωμα και Master τραγουδιού με ειδίκευση στην όπερα.
Έχει εμφανιστεί σε θέατρα και συναυλιακούς χώρους στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ερμηνεύοντας βασικούς ρόλους του λυρικού ρεπερτορίου όπως Angelina (La Cenerentola), Rosina (Il Barbiere di Siviglia), Donna Elvira (Don Giovanni), Cherubino (Le Nozze di Figaro), Suzuki (Madama Butterfly), Dorabella (Così fan tutte) και Orlofsky (Die Fledermaus).
Τα τελευταία χρόνια αναπτύσσει μια σύγχρονη καλλιτεχνική κατεύθυνση, μέσα από την οποία συνδυάζει το λυρικό τραγούδι με σύγχρονες μουσικές επιρροές και στοιχεία ελληνικής και ανατολικής μουσικής ταυτότητας. Στο πλαίσιο αυτό, έχει εμφανιστεί σε σημαντικά φεστιβάλ όπως το Φεστιβάλ Μονής Λαζαριστών, το Φεστιβάλ Παρά θιν’ αλός και το Soloist Festival του Δήμου Θεσσαλονίκης, ενώ έχει συμμετάσχει ως opening act σε συναυλίες διεθνώς αναγνωρισμένων καλλιτεχνών όπως ο Omar Faruk Tekbilek και η Ευανθία Ρεμπούτσικα.
Μέσα από αυτή τη δημιουργική προσέγγιση, επιδιώκει να φέρει τον κόσμο της όπερας πιο κοντά στο σημερινό κοινό, διατηρώντας ως κεντρικό άξονα τη φωνή και την εκφραστική της δύναμη.
